Środki na utrzymanie MuzeumPaństwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu finansowane jest z budżetu państwa polskiego, na którym przez ponad 40 lat spoczywał cały ciężar finansowych spraw, związanych z utrzymaniem i konserwacją obozu. Sytuacja ta uległa częściowej zmianie na początku lat 90-tych wraz z pojawieniem się pomocy z zewnątrz. Powołana w 1990 roku Międzynarodowa Rada Oświęcimska wsparła Muzeum swoim doświadczeniem, przejęła funkcje koordynacyjno-doradcze i utorowała drogę do szerszych kontaktów międzynarodowych, zwłaszcza z muzeami o podobnym charakterze w Stanach Zjednoczonych i w Izraelu. Utworzona w 1990 roku Fundacja Pamięci Ofiar Obozu Zagłady Auschwitz- Birkenau zajęła się przede wszystkim pozyskiwaniem dodatkowych środków wspomagających fundusze państwowe. Dużej pomocy udzieliła Fundacja Laudera z Nowego Jorku. Zaangażowani przez tę fundację eksperci przygotowali raport o stanie technicznym obozu i propozycje dotyczące za kresu i metod konserwacji oraz ich kosztów. Dzięki staraniom Fundacji Laudera wzrosło na świecie zainteresowanie finansowaniem prac konserwatorskich w Oświęcimiu. Ronald Lauder i Kalman Sultanik, w porozumieniu z przedstawicielami Rządu Polskiego, Międzynarodową Radą Oświęcimską i dyrekcją Muzeum, podjęli z dobrym skutkiem rozmowy w wielu krajach. Największe kwoty zadeklarował i uruchomił Federalny Rząd Niemiecki i rządy Landów. Pomoc nadeszła również od Rządu Greckiego i Rządu Belgijskiego, Amerykańskiej Rady Holocaustu, od instytucji i osób prywatnych. Ogromnie ważna była inicjatywa Nord Deutsche Rundfunk, za pośrednictwem którego zebrano ze składek społecznych w Niemczech około dwa miliony marek. Dzięki tym funduszom można było opracować program zadań konserwatorskich obejmujących najważniejsze poobozowe obiekty. |
