Ta bocznica kolejowa, powszechnie znana jako "rampa", była końcową stacją, na której zatrzymywały się pociągi z ludźmi skazanymi na zagładę. Przywieziono tutaj setki tysięcy Żydów z krajów okupowanych przez nazistowskie Niemcy, a także więźniów innych narodowości, głównie Polaków i Cyganów. Wśród Żydów przeprowadzano tu selekcje, w wyniku których większość z nich kierowano na natychmiastową śmierć w komorach gazowych. Rampa ta funkcjonowała od 1942 do maja 1944 roku, do czasu kiedy wybudowano
nową bocznicę kolejową doprowadzoną na teren obozu Auschwitz II-Birkenau.
Pierwszy transport więźniów (728 Polaków w tym ok. 20 polskich Żydów), który przybył do KL Auschwitz 14 czerwca 1940 r. skierowany został na bocznicę kolejową mieszczącą się obok obozu głównego. Niektóre transporty więźniów esesmani przyjmowali również na dworcu kolejowym w Oświęcimiu.
